mapa strony   |
RSS
SmodCMS

Bezpieczna Szkoła

Bezpieczna Szkoła - Bezpieczny Uczeń

Bezpieczna Szkoła - ZSP w Rząśni

Szkoł a bierze udział w konkursie "Bezpieczna szkoła - bezpieczny uczeń". Wszelkie działania związane z realizacją wymagań tego konkursu są tutaj prezentowane.

Próbny alarm ewakuacyjny !

 Wszyscy uczniowie poznają drogi ewakuacji oraz instrukcje i przepisy przeciwpożarowe. Zdarzają się bowiem różne niebezpieczne sytuacje, na które przygotowani muszą być nie tylko osoby dorosłe, ale również uczniowie - nawet ci najmłodsi muszą wiedzieć, dokąd się udać, gdy dłuuuuuuuuugi dzwonek oznajmi alarm. Spisaliśmy się prawie doskonale, wszyscy szybko wybiegliśmy z budynku - nawet panie kucharki i sprzątaczki opuściły swoje stanowiska pracy! Na szczęście to tylko alarm próbny i oby tylko zawsze taki był... Szkoła jest bezpieczna i my jesteśmy w niej bezpieczni!

Przeprowadzenie spotkań uczniów z przedstawicielami Policji, Straży Pożarnej, Pogotowia Ratunkowego, organizacji społecznych.


W ramach realizacji tego zadania odbyły się dwa spotkania (oddzielnie dla klas I-III i IV-VI) - 29 listopada   z policjantem pajęczańskiego komisariatu.

   Spotkanie z policjantem przypomniało i uświadomiło uczniom, że niebezpieczeństwa czyhają wszędzie – w szkole, w drodze ze szkoły, na podwórkach, boiskach, meczach, zawodach. Poruszony został problem kradzieży, wymuszania pieniędzy, bójek, za które odpowiedzialność ponosi nieletni uczeń oraz jego rodzice. Podkreślono tak ważną postawę reagowania, zgłaszania tych zagrożeń rodzicom i nauczycielom. Plakat i akcja „Nie reagujesz-akceptujesz” ma przypominać o tak ważnych zasadach w relacjach międzyludzkich, o potrzebie obrony koniecznej, reakcji na sytuacje zagrażające zdrowiu i życiu.

Spotkanie ze strażakiem

@@@ Bezpieczeństwo w sieci @@@

Drogi uczniu!

Zaniepokoiło Cię coś podczas korzystania z Internetu?

Ktoś wypytuje Cię o imię, nazwisko, wiek, adres?

Prosi o zdjęcie? Namawia na spotkanie?

Podałeś komuś poznanemu przez Internet swój adres domowy i boisz się, co będzie dalej?

Dostajesz obraźliwe, wulgarne wiadomości?

Ktoś wypisuje kłamstwa na Twój temat?

Przypadkiem otworzyła Ci się „dziwna” strona internetowa?

Nie wiesz, co zrobić?

Znasz kogoś, komu trzeba pomóc w podobnych sytuacjach?

Porozmawiaj o tym ze swoimi rodzicami, nauczycielem lub pedagogiem szkolnym!

Możesz również

skontaktować się z helpline.org.pl

telefonicznie: 0 800 100 100

wysyłając e- maila: helpline@helpline.org.pl Adres poczty elektronicznej jest chroniony przed robotami spamującymi. W przeglądarce musi być włączona obsługa JavaScript, żeby go zobaczyć.

Fair play na boisku i trybunach


     15 grudnia 2011r. roku w Zespole Szkolno – Przedszkolnym im. Jana Pawła II w Rząśni odbyły się Powiatowe Mistrzostwa w Piłce Siatkowej Szkół Podstawowych. Zawody odbyły się dwóch kategoriach: dziewcząt i chłopców z powiatu pajęczańskiego. Zawody rozegrano systemem pucharowym. Rozgrywki toczyły się w miłej, radosnej i pełnej rywalizacji atmosferze.


W wyniku rozgrywek miejsca plasowały się następująco:


Chłopcy:
I miejsce – Pajęczno
II miejsce- Radoszewice
III miejsce – Brzeźnica
Dziewczyny :
I miejsce –Pajęczno
II miejsce – Bogumiłowice
III miejsce - Działoszyn


Młodych siatkarzy, którzy rozgrywali mecze przestrzegając zasad fair play, dopingowali z pełnych trybun kibice.


    W myśl ogólnopolskiej kampanii społecznej, kierowanej do dzieci i młodzieży „Kibicuj Bezpiecznie „ , specjalnie na czas Mistrzostw Powiatowych w naszej szkole, młodzi kibice przygotowali transparenty ,przyśpiewki i rymowanki prezentując tym samym , iż kibicowanie może być przyjemne, bezpieczne , pełne dobrej zabawy , nie tylko w sporcie, ale też w życiu codziennym, relacjach rówieśniczych.

Sprawozdanie z realizacji zadania „Mój przyjaciel jest inwalidą – jak kształto-wać postawy akceptujące niepełnosprawność”.


    Szkoła normalna to wielka rzecz i wielki skarb dla przeciętnego dziecka, choćby nawet nie zdawało sobie ono z tego sprawy. Ale możliwość tego skarbu, jakim jest szkoła normalna dla dziecka upośledzonego, jakże często jest okupiona ciężkimi przeżyciami tego niesprawnego, nie nadążającego, upośledzonego dziecka wśród sprawnych, roz-pędzonych w swym rytmie życia kolegów. Chodzi więc o to, żeby ta cena nie była zbyt duża, bo wtedy tylko połowicznie szkoła spełnia swoje zadania wobec ucznia, dając mu pewien zasób wiedzy nie da umiejętności prawdziwego włączenia się w społeczność. (J. Doroszewska)

      Społeczeństwo nie mające bezpośredniego kontaktu z osobami niepełnosprawnymi nie jest świadome problemów związanych z tą stroną ludzkiej egzystencji. Izolacja niepełnosprawnych pogłębia wzajemną niepewność. W konsekwencji umacniają się istniejące uprzedzenia, zamiast je eliminować i przezwyciężać. M. Grzegorzewska mówi: „Wartość człowieka jest najcenniejszą wartością świata – nie ma kaleki – jest człowiek”.
Działania mające na celu realizację zadania związanego z niepełnosprawnością, pt. „Mój przyjaciel jest inwalidą”, rozpoczęliśmy od spotkania z osobą niepełno-sprawną psychoruchowo i jego opiekunem. W spotkaniu uczestniczyli uczniowie klas IV-VI. Miało ono na celu:
• zniwelowanie barier pomiędzy pełnosprawnymi, zdrowymi, a niepełnosprawnymi inwalidami
• przybliżenie i ukazanie dzieciom życia i funkcjonowania tych ludzi.
     Opiekun opowiedział uczniom, jak wygląda dzień w ich grupie (Dom Chleba Powsze-dniego „Betel” w Działoszynie) i z czym codziennie się zmagają. Ukazał również trud-ności życia wynikające z ich ułomności. Natomiast rozmowa z niepełnosprawnym Klaudiuszem upewniła nas, że oni bardzo potrzebują kontaktu z osobami sprawnymi, zdrowymi. Uświadomiła, że możemy wnieść w ich życie naszą radość. Dzieci miały możliwość przekonania się, że „inwalida” to nie coś gorszego lecz ktoś, do kogo: nasze odpowiednie podejście, nasza świadomość , postawa oraz kultura bycia czyni go zu-pełnie sprawnym obywatelem naszego społeczeństwa.
Ten proces integracji jest wspólnym uczeniem się, w którym każdy uczy się od każdego i, w którym występuje zarówno w roli dającego, jak i otrzymującego.

Następne działanie polegało na przeprowadzeniu zajęć lekcyjnych, w formie konserwatorium, w klasach I-VI, nt. „Mój przyjaciel jest inwalidą – jak kształtować postawy akceptujące niepełnosprawność”. Te zajęcia uświadomiły uczniom, że w większości przypadków osoby z niepełnosprawnością mogą wykonywać te same czynności, które wykonują osoby sprawne. Nie jest im potrzebna nasza litość i współ-czucie, ale akceptacja ich takimi jakimi są. Pokazały również, że niektóre określenia jakich używamy, np. inwalida, upośledzony, opóźniony, kaleka, inny, nie są miłe, a wręcz mogą być obraźliwe. Osoby z różnego rodzaju trudnościami wolą, gdy się o nich mówi, że są osobami niepełnosprawnym. Takie stwierdzenie nie uwłacza ich godności, ani też nie zwraca dużej uwagi na ich niepełnosprawność.

Kolejnym etapem realizacji zadania było wykonanie i omówienie plakatów w klasach I-III, pt. „Mój przyjaciel jest niepełnosprawny”. Przeprowadzona została dys-kusja na temat wykonanych prac, a z najbardziej przemawiających wykonaliśmy wy-stawkę dostępną dla całej społeczności szkolnej. Prace te miały na celu uwrażliwić uczniów na pomoc ich kolegom niepełnosprawnym.

    Podjęliśmy również działania mające na celu uświadomienie dzieciom, że osoba nie-pełnosprawna może być również wspaniałym przyjacielem, od którego można się wiele nauczyć. Dlatego w kl. IV-VI uczniowie pisali list nt. „Mój przyjaciel jest niepeł-nosprawny”, w którym mieli opowiedzieć, na czym polega wyjątkowość tej pracy. Naj-lepsze prace, po dwie z każdej klasy.

W konsekwencji wszystkie zadania przybliżyły naszym uczniom nie tylko życie i funk-cjonowanie ich niepełnosprawnych rówieśników, ale również:
- uświadomiły, że takie osoby potrzebują naszej pomocy: „We dwójkę dysponujemy podwójną liczbą pomysłów i podwójną odwagą w stawianiu czoła trudnościom”;
- naszej akceptacji ich „inności”;
- naszej radości życia.

Sprawozdanie z zadania nr 2
„BEZPIECZNA SZKOŁA-BEZPIECZNY UCZEŃ”

     W ramach tematu „Co powinno się zmienić w Twojej szkole, rodzinie, otoczeniu by poprawić relacje między ludźmi” w ZSP im. Jana Pawła II w Rząśni zostały podjęte działania mające na celu poprawę relacji międzyludzkich. Podczas organizowanych imprez szkolnych, klasowych czy środowiskowych (apele, dyskoteki, przedstawienia dla rodziców, klasowe wigilie, wyjazdy integracyjne dzieci i rodziców, wyjścia do instytucji, w ramach „Cała Polska czyta dzieciom” czytanie książek przez rodziców oraz nauczycieli) kładziemy nacisk na integrację między nauczycielami a uczniami, między rodzicami a dziećmi oraz szczególnie dbamy o dobre kontakty rówieśnicze. Na lekcjach wychowawczych wprowadzane są zagadnienia na temat oczekiwań uczniów wobec nauczycieli, kolegów rodziców i odwrotnie. Zawsze należy pamiętać, aby swoje zdanie mogli wypowiedzieć wszyscy w sposób zrozumiały i kulturalny.
    W kl. IV-VI zostały przeprowadzone zajęcia, podczas których uczniowie w sposób werbalny i niewerbalny próbowali przedstawić swoje emocje, prośby, pomysły, wobec rówieśników, rodziców oraz nauczycieli. Uczniowie bawili się w kalambury, organizowali burzę mózgów, oglądali filmiki nieme oraz dźwiękowe, aby na koniec przedstawić swoje spostrzeżenia, oczekiwania. Wygłoszony został również krótki wykład na temat komunikacji interpersonalnej, który w dużym stopniu wpłynął na ich spojrzenie na rodziców, nauczycieli oraz rówieśników.
Wszyscy uczniowie doszli do wniosku, że aby poprawić bądź zmienić relacje między uczniami a nauczycielami i między rodzicami a dziećmi należy częściej rozmawiać, mówić o swoich oczekiwaniach, prośbach, obawach. Dotyczy to zarówno uczniów, nauczycieli jak i rodziców. Relacje między kolegami, koleżankami w miejscu zamieszkania ulegną poprawie, jeżeli będą zaangażują się w to zarówno uczniowie, jaki i rodzice i nauczyciele. Podpowiedzią o tym, co powinno być tematem, godzin wychowawczych są krótkie referaty napisane przez uczniów w ramach tego właśnie tematu. Po przeczytaniu tych referatów wniosek nasuwa się jeden: szanujmy i akceptujmy drugiego człowieka ze wszystkimi wadami i zaletami, jakie posiada.
Natomiast w kl. I-III w ramach tegoż samego tematu zostały przeprowadzone zajęcia na temat różnych sposobów porozumiewania i komunikowania się . Celem zajęć było dostarczenie wiedzy o porozumiewaniu się werbalnym i niewerbalnym, kształcenie i utrwalanie nawyków kulturalnego porozumiewania się, uświadomienie znaczenia porozumiewania się opartego na przekazaniu informacji i opinii nie naruszając granic innych osób.
Najwięcej przyjemności sprawiły im ćwiczenia dramowe: zabawa CIEŃ, przekazywanie treści zdań bez użycia słów, przedstawianie emocji wyrażonych na ilustracjach. Mile zaskoczyły nas wymienione przez uczniów zasady prawidłowego komunikowania się, oraz prawidłowe opracowywanie wypowiedzi np. opisanych sytuacji, zgodnie z zasadami poprawnej komunikacji. Cele, które założyłam opracowując scenariusz zajęć zostały osiągnięte. Wszyscy uczniowie aktywnie uczestniczyli w zajęciach.
    Na zakończenie zajęć uczniowie zostali poproszeni, aby w formie plastycznej przedstawili różne formy relacji między ludzkich, które ich zdaniem powinny ulec poprawie.
Uczniowie szczerze obiecali, iż doświadczenia i wiedzę zdobytą podczas przeprowadzonych zajęć, będą starali się stosować w relacjach koleżeńskich, uczniowskich, rodzinnych.

Sprawozdanie z realizacji zadania 1
„Państwo, prawo, społeczeństwo, obywatel”


W Zespole Szkolno – Przedszkolnym w Rząśni w ramach Ogólnopolskiego Konkursu „Bezpieczna Szkoła- Bezpieczny Uczeń ” odbyła się debata nt . „Państwo, prawo, społeczeństwo, obywatel”. Zwieńczeniem debaty było przeprowadzenie testu sprawdzającego stan wiedzy w poruszanym temacie. Test ten obejmował dwie grupy uczniów: z klas I –III i z klas IV-VI .
Celem debaty było uświadomienie uczniom zasad funkcjonowania państwa demokratycznego zgodnie z prawem uwzględniającym potrzeby społeczeństwa, obywatela przy poszanowaniu jego godności , a przede wszystkim kształtowanie postaw i uczuć patriotycznych wśród uczniów naszej szkoły . Zakres przekazywanych wiadomości i sposób ich przeprowadzenia został dostosowany do wieku uczniów. Do przeprowadzenia zajęć posłużył konspekt nr 1 przesłany przez organizatora, który został zmodyfikowany .
Spotkanie rozpoczęło się od prezentacji multimedialnej, której celem było przypomnienie uczniom podstawowych pojęć związanych z edukacją obywatelską. Były to treści dotyczące:
 Państwa,
 Symboli narodowych,
 Podziału władzy,
 Konstytucji,
 Prawa,
 Postaw obywatelskich wobec państwa,
 Konwencji Praw Dzieci ,
 Praw człowieka,
 Społeczeństwa,
 Obywatela,
 Postawy obywatela względem państwa
Po zakończonej prezentacji odbyła się część warsztatowa , w czasie której uczniowie pracowali w grupach . Zadaniem uczniów w poszczególnych grupach było zebranie informacji i określeń objaśniających poszczególne pojęcia oraz spisanie ich na arkuszach. Przy wykorzystaniu dodatkowych źródeł każda z grup wyjaśniała za pomocą skojarzeń inne hasło : państwo, prawo, społeczeństwo, obywatel. Po zakończonej pracy liderzy grup zaprezentowali wyniki pracy na forum ogólnym .
W dalszej części spotkania odbyła się debata w czasie której wykorzystano metodę „burzy mózgów”, rozmowy kierowanej , miała ona za zadanie zaktywizować uczniów i umożliwić im swobodne wypowiedzi w tym temacie. Uczniowie aktywnie brali udział w dyskusji i okazali duże zainteresowanie tematem. W czasie dyskusji rozważano następujące kwestie:
• Czym jest państwo?
• W jakim państwie żyjesz?
• Kto i co tworzy państwo?
• Jakie słowa/określenia kojarzą Ci się ze słowem „państwo”?
• Kto jest najważniejszy w państwie? Dlaczego?
• Czym jest prawo?
• Co to znaczy „mieć prawo do czegoś”?
• Wymień sytuacje życia codziennego, w jakich masz kontakt z prawem?
• Kto i co tworzy/stanowi prawo?
• Jakie słowa/określenia kojarzą Ci się ze słowem „prawo”?
• Kim jest obywatel?
• Co to znaczy „być obywatelem”?
• Czy każdy może być obywatelem?
• Jakie słowa/określenia kojarzą Ci się ze słowem „obywatel”?
• Jakie są podstawowe obowiązki i prawa obywatela?
• Czym jest społeczeństwo? Kto i co je tworzy?
• Co to znaczy „być członkiem społeczeństwa”?
• Czy każdy może zostać członkiem społeczeństwa?
• Kto jest najważniejszy w społeczeństwie? Dlaczego?

Efektem prac uczniowskich były plakaty wykonane w grupach pod tytułami : Polskie symbole narodowe, Polska – mój kraj, Ja i moja rodzina .
Podsumowaniem przeprowadzanej debaty był test przygotowany przez nauczycieli dla dwóch grup wiekowych : klas I –III i klas IV-VI (test w załączniku nr 3) mający sprawdzić zdobytą wiedzę i kompetencje.

Z analizy testu wynika ,że uczniowie wykazali się dobrą znajomością tematu, udzielono średnio około 86% poprawnych odpowiedzi . Uczestnicy testu potrafili odnieść uzyskaną wiedzę do sytuacji w kraju i na świecie. Wynik testu okazał się być w pełni satysfakcjonujący.
Po odbytym spotkaniu zauważa się wśród dzieci wzrost świadomości na temat funkcjonowania i struktur państwa, znaczenia symboli narodowych oraz poszanowania godności człowieka, tolerancji wobec innych w życiu codziennym.

„ Bezpieczna Szkoła - Bezpieczny Uczeń ”
Sprawozdanie do zadania nr 8 „ Nie jesteś sam ”

       W dobie postępu technicznego, który opanowuje wszystkie dziedziny życia ludzkiego, a także brak czasu związany z polepszeniem warunków bytowych nie sprzyja uwrażliwieniu uczniów na potrzeby innych. Należy uświadamiać uczniów, że trzeba się zatrzymać, aby umieć dostrzec drugiego człowieka obok siebie , który jest w potrzebie. Pracując z dziećmi każdego dnia należy im to uświadamiać, aby uczynić „ wrażliwe serca ”, które będą zdolne pomagać innym a także nauczyć szukania pomocy dla tych osób. Cykl działania mający na celu realizację zadania związanego z tematem „ Nie jesteś sam ” zaplanowany został na miesiąc luty. W związku z tym zostały przeprowadzone zajęcia w klasach I-III i IV-VI. Celem tych zajęć było uwrażliwienie uczniów na potrzeby osób samotnych w trudnej sytuacji życiowej i społecznej. W wyniku tych zajęć dzieci przejawiały wrażliwość na ludzką krzywdę i osamotnienie. Przykład Szymona który stracił rodziców ukazał podejście dzieci do tragedii jaką jest strata najbliższych, którzy wg. nich są najcenniejszym skarbem. Zagadnienie ukazujące uczennicę biedną, zaniedbaną a tym samym samotną podsunęło rozwiązanie jakie podjęłyby dzieci, aby jej pomóc.
        Na kolejnym spotkaniu wykorzystując metodę „ burzy mózgów ” przedstawiono temat : „ Przyczyny osamotnienia w społeczeństwie i jak czuje się i zachowuje człowiek osamotniony z powodu biedy, sieroctwa, choroby ”. Uczniowie świetnie poradzili sobie z tymi tematami rozważając i wypisując przyczyny, a w skutek czego zachowanie powyższych osób w zaistniałej sytuacji. Kolejnym etapem realizacji zadania było zaproszenie gościa z Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej p. Agnieszki Kluski. Przedstawiciel GOPSu przeprowadził pogadankę w klasach I-III i IV-VI na temat : „ Jak można pomóc osobom, które są osamotnienie z powodu trudnej sytuacji życiowej” ( choroba, zła sytuacja materialna, rozpad rodziny). Temat został zrealizowany wg następujących punktów :
1.Gdzie można szukać pomocy ?
2.Odpwiedzialność za drugiego człowieka.
3.Prezentacja slajdów na w/w temat
4.Pogadanka z uczniami
5.Film tematyczny.
    Po przeprowadzonym spotkaniu zadaniem uczniów było tworzenie plakatów w formie dowolnej, które określały pracę stowarzyszeń – promujących walkę z samotnością i pomoc osobom potrzebującym.


       W naszej szkole w roku szkolnym 2011/12 działa Szkolne Koło Caritas (SKC), które skupia 18 uczniów pod opiekę p. mgr T. Brożyny. Celem i zadaniem tego koła jest również pomoc zarówno uczniom biednym, jak i osobom samotnym, starszym, schorowanym, potrzebującym pomocy i wsparcia. Nasi uczniowie z zaangażowaniem podejmują się różnych akcji na rzecz tych osób. Do najbardziej udanych akcji należą :
- Pomoc dzieciom z Rodzinnego Domu Dziecka w Kiedosach.
- Wigilijne Dzieło Pomocy Dzieciom przy współpracy Caritas - Częstochowa
- Zorganizowanie „ paczek świątecznych ” dla dwóch osób z naszej gminy i szkoły.
Z powyższych działaniach wynika, że uczniom naszej szkoły nie są obce problemy ludzi potrzebujących pomocy w środowisku szkolnym i pozaszkolnym. Rozumieją potrzebę niesienia pomocy i szukają rozwiązań sytuacji trudnych. Potrafią też znakomicie współpracować w grupie.